შუდანი

შუდანი ისტორიულ-კულტურული ტერმინია: ის გოში კონკრეტულ ხერხს ან სვლას კი არ აღნიშნავს, არამედ თავად თამაშს. სიტყვასიტყვით ეს არის „ხელებით საუბარი“, „ხელებით ბაასი“, და მასში ღრმა აზრია ჩადებული — გო მდუმარე დიალოგის ფორმაა. ორი მოთამაშე ერთმანეთის პირისპირ ზის და სიტყვებით კი არა, დაფაზე ქვების გააზრებული განლაგებით საუბრობს.

ტერმინის სათავე კლასიკურ ჩინურ ლიტერატურაშია. გამოთქმა გვხვდება V საუკუნის ტექსტში „ახალი გადმოცემები სამყაროს ამბებზე“ (世說新語), სადაც მისი ავტორობა ჯი დუნს, აღმოსავლეთ ჯინის დინასტიის ბუდისტ სწავლულს, მიეწერება. იქ ვეიცი (გო) ინტელექტუალური ურთიერთობის დახვეწილ პრაქტიკად არის წარმოდგენილი — ფილოსოფიური საუბრისა თუ პოეზიის თანასწორად.

მოგვიანებით ტერმინი იაპონიამ გადმოიღო — ჩინეთიდან ნასესხებ სხვა მრავალ კულტურულ ელემენტთან ერთად — და გამოთქმის პოეტური ელფერიც შეინარჩუნა. დღეს შუდანი ყოველდღიურ გო-ტერმინოლოგიაში იშვიათად გვხვდება, მაგრამ თამაშის კულტურული სიღრმის პატივსაცემ გამოხატულებად რჩება.