Shudan
Ellerin konuşması
Shudan, Go’da belirli bir taktiği ya da hamleyi değil, doğrudan oyunun kendisini anlatan tarihî ve kültürel bir terim. Kelime anlamıyla “el konuşması” ya da “ellerle sohbet” demek; Go’yu sessiz bir diyalog sayan derin bir fikri taşır. İki oyuncu karşılıklı oturur, kelimelerle değil, taşları tahtaya stratejik biçimde koyarak konuşur.
Terimin kökeni klasik Çin edebiyatına uzanır. İfade, 5. yüzyıla ait Dünya Öykülerinin Yeni Anlatımı (世說新語) adlı metinde geçer; Doğu Jin hanedanından Budist bilgin Zhi Dun’a atfedilir. Bu bağlamda weiqi (Go), felsefi tartışmaya ya da şiire yakın, rafine bir entelektüel alışveriş sayılıyordu.
Japonya sonradan, Çin’den aldığı pek çok kültürel öge gibi bu terimi de benimsedi; ifadenin şiirsel tınısını da korudu. Bugün günlük Go dilinde neredeyse hiç kullanılmasa da shudan, oyunun kültürel derinliğini anlatan saygın bir deyiş olarak yaşıyor.